Lobe den Herrn, meine Seele II
(BWV 69)


1. KOOR
»Lobe den Herrn, meine Seele,
und vergiß nicht, was er dir Gutes getan hat.«

 

2. RECITATIEF
Wie groß ist Gottes Güte doch!
Er bracht uns an das Licht,
und er erhält uns noch!
Wo findet man nur eine Kreatur,
der es an Unterhalt gebricht?
Betrachte doch, mein Geist,
der Allmacht unverdeckte Spur,
die auch im Kleinen sich recht groß erweist.
Ach! möcht es mir, o Höchster, doch gelingen,
ein würdig Danklied dir zu bringen!
Doch, sollt es mir hierbei an Kräften fehlen,
so will ich doch, Herr, deinen Ruhm erzählen.

 

3. ARIA
Meine Seele,
auf! erzähle,
was dir Gott erwiesen hat.
Rühme seine Wundertat,
laß, dem Höchsten zu gefallen,
ihm ein frohes Danklied schallen.

 

4. RECITATIEF
Der Herr hat große Ding an uns getan;
denn er versorget und erhält,
beschützet und regiert die Welt;
er tut mehr, als man sagen kann.
Jedoch, nur eines zu gedenken:
Was könnt uns Gott wohl bessers schenken,
als daß er unsrer Obrigkeit
den Geist der Weisheit gibet,
die denn zu jeder Zeit
das Böse straft, das Gute liebet?
Ja, der bei Tag und Nacht
vor unsre Wohlfahrt wacht.
Laßt uns dafür den Höchsten preisen;
auf, ruft ihn an,
daß er sich auch noch fernerhin
so gnädig woll’ erweisen.
Was unserm Lande schaden kann,
wirst du, o Höchster, von uns wenden
und uns erwünschte Hülfe senden.
Ja, ja, du wirst in Kreuz und Nöten
uns züchtigen, jedoch nicht töten.

 

5. ARIA
Mein Erlöser und Erhalter,
nimm mich stets in Hut und Wacht!
Steh mir bei in Kreuz und Leiden,
alsdenn singt mein Mund mit Freuden,
Gott hat alles wohl gemacht.

 

6. KORAAL
Es danke, Gott, und lobe dich
das Volk in guten Taten.
Das Land bringt Frucht und bessert sich,
dein Wort ist wohl geraten.
Uns segne Vater und der Sohn,
uns segne Gott der Heilge Geist,
dem alle Welt die Ehre tut,
für ihm sich fürchten allermeist;
und sprecht von Herzen: Amen!

.




''Loof de Heer, mijn ziel,
en vergeet niet welke weldaden hij je heeft bewezen.''

 

 

Wat is Gods goedheid toch groot!
Hij heeft ons aan het licht gebracht
en bewaart ons nog steeds!
Is er ergens een schepsel te vinden
dat het aan levensonderhoud ontbreekt?
Aanschouw toch, mijn geest,
de zichtbare sporen van zijn almacht,
die zich ook in het kleine heel groot betoont.
Ach, mocht het mij, o Hoogste, toch lukken
u een waardig danklied te brengen!
Maar als mijn krachten daarvoor niet toereikend zijn,
dan wil ik, Heer, toch van uw roem vertellen.

 

 

Mijn ziel,
kom, vertel
wat God je ten deel heeft laten vallen.
Roem zijn wonderdaden,
laat wat dieneen vrolijk danklied weerklinken
waarin de Allerlerhoogste behagen kan scheppen.

 

 

De Heer heeft grote dingen aan ons gedaan;
want hij verzorgt en bewaart,
beschermt en regeert de wereld;
hij doet meer dan gezegd kan worden.
Maar één ding moeten wij bedenken:
wat zou God ons béter kunnen schenken
dan dat hij onze overheid
de geest van de wijsheid geeft
zodat ze altijd
het kwade bestraft, het goede liefheeft,
ja, dag en nacht
over ons welzijn waakt.
Laten wij de Allerhoogste daarvoor prijzen;
komaan, vraag hem
ook in de toekomst
genadig te willen zijn.
Wat ons land kan schaden,
zult u, Allerhoogste, van ons afwenden
en u zult ons de gewenste hulp sturen.
Ja, ja, u zult ons in leed en nood
tuchtigen, maar niet doden.

 

 

Mijn verlosser en bewaarder,
neem mij steeds onder uw hoede en waak over mij!
Sta mij bij in kruis en lijden,
dan zingt mijn mond met vreugde,
God heeft alles wél gedaan.

 

 

Laat het volk u danken en prijzen,
o God, om uw weldaden.
Het land brengt vrucht voort en gaat vooruit,
uw woord is goed.
Mogen de Vader en de Zoon
en God de Heilige Geest ons zegenen;
iedereen eert hem
en iedereen vreest hem
en zegt van harte Amen!